Τιτάνες του τιμονιού και… της κωλοτούμπας: Άλλοι καταργούν φόρους, εμείς πληρώνουμε και τα διόδια με δόσεις!
Ρε, δεν πάμε καλά, σας λέω. Κάθομαι προχθές στην πιάτσα, πίνω τον καφέ μου κρύο πια, γιατί ούτε για γκάζι στο μπρίκι δεν έχει μείνει, και χαζεύω το κινητό. Και τι βλέπω; Στην Ιταλία, λέει, η κυβέρνηση –άνθρωποι είναι κι αυτοί, σοβαροί– αποφάσισε να κόψει φόρους και τέλη κυκλοφορίας για να πάρει ανάσα ο κόσμος.
Ανάσα; Τι είναι αυτός ο άγνωστος χημικός τύπος; Στην Ελλάδα τον ξέρουμε μόνο όταν κάνουμε ασκήσεις αναπνοής από τα νεύρα μας κάθε φορά που περνάμε έξω από το βενζινάδικο.
Το «θαύμα» της βενζίνης: Πιο ακριβή κι από άρωμα Dior
Εδώ, φίλε μου, η αμόλυβδη έχει γίνει είδος πολυτελείας. Κοντεύει να έχει πιο ακριβό λίτρο κι από το σαφράν. Και βγαίνουν τα «λαμόγια» του υπουργείου στα κανάλια, με κάτι υφάκια που ούτε ο διευθυντής τράπεζας επί χρεοκοπίας δεν έχει, και σου λένε: «Παιδιά, εμείς κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας».
Ποιο χέρι σας, ρε; Στην τσέπη μας το έχετε χωμένο μέχρι τον αγκώνα! Μας λένε ότι, αν μειώσουν τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης, θα καταρρεύσει η δημοσιονομική σταθερότητα. Ποια σταθερότητα, μωρέ; Του τάφου μας;
Στην Ιταλία ο άλλος βάζει βενζίνη και του λέει ο βενζινάς «ευχαριστώ, περάστε πάλι». Εδώ πας να βάλεις είκοσι ευρώ και σου ανάβει το λαμπάκι της ρεζέρβας από ντροπή.
Η ανικανότητα σερνόταν στο τιμόνι
Η κυβέρνηση, λέει, έχει «σχέδιο στήριξης». Ποιο σχέδιο; Το μόνο σχέδιο που ξέρουν καλά είναι το «πώς να σου πιάσω τον κώλο, κι αυτόν ούτε με το γάντι πλέον».
- Σου δίνουν pass για τα καύσιμα. Πόσο είναι; Τριάντα ευρώ για έξι μήνες. Δηλαδή σου δίνουν ένα παγωτό και σου ζητούν πίσω το ψυγείο.
- Σου λένε να πάρεις τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Ναι, να πάω με το μετρό απ' το Περιστέρι στο Λαύριο, κουβαλώντας τις βαλίτσες και το τιμόνι από το ταξί στον ώμο.
- Σου λένε «φταίει ο Πούτιν, φταίει η Μέση Ανατολή, φταίνε οι εξωγήινοι». Όλοι φταίνε, εκτός από τους ίδιους που έχουν βάλει τη φορολογία στον Θεό και πανηγυρίζουν κιόλας στα δελτία ειδήσεων για την ανάπτυξη. Ποια ανάπτυξη, ρε; Της αισχροκέρδειας;
Το τελικό ταμείο
Και κάθομαι εγώ, ο Μπάμπης, με το σαράβαλο το ντίζελ να τρέμει, να μετράω τα ψιλά στη χούφτα για να βάλω δέκα λίτρα πετρέλαιο και να βγω στην Αθηνών-Κορίνθου, μπας και τσιμπήσω καμιά κούρσα. Ενώ οι άλλοι εκεί στην Ευρώπη σκέφτονται πώς θα ζήσει ο πολίτης.
Εδώ ο πολίτης υπάρχει μόνο για να πληρώνει ΕΝΦΙΑ, τέλη κυκλοφορίας, φόρο πολυτελείας (ακόμα κι αν το αμάξι σου έχει σκουριές) και, φυσικά, καύσιμα χρυσάφι.
Άντε, και του χρόνου να βάλουμε φωτοβολταϊκά στα ταξί, μπας και μας αφήσουν να κυκλοφορήσουμε χωρίς να μας πάρουν το σπίτι. Αλλά μετά είναι ικανοί να μας βάλουν τέλος ήλιου-αέρα.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου