Από την Παλαιστίνη στην Κούβα

 

Από την Παλαιστίνη στην Κούβα: Τα Δίχτυα της Αντίστασης, ο Ιμπεριαλισμός και η Σκληρή Πραγματικότητα

Οι σχέσεις ανάμεσα στην Κούβα και την Παλαιστίνη δεν περιορίζονται σε απλές διπλωματικές επαφές· αποτελούν έναν από τους πιο συνεπείς και διαχρονικούς δεσμούς διεθνιστικής αλληλεγγύης στη σύγχρονη ιστορία. Παρά τις τεράστιες γεωγραφικές αποστάσεις, οι δύο λαοί μοιράζονται έναν κοινό πυρήνα αγώνα απέναντι στην καταπίεση, υπερασπιζόμενοι το αναφαίρετο δικαίωμα στην αυτοδιάθεση και την αξιοπρέπεια.

Το Ιστορικό Πλαίσιο

• Ιστορική Στήριξη: Η Κούβα υπήρξε σταθερά μια από τις πιο αδιάλλακτες φωνές στη διεθνή σκηνή, καταδικάζοντας την κατοχή και υπερασπιζόμενη τον αγώνα του παλαιστινιακού λαού για ανεξάρτητο κράτος.
• Διπλωματικά και Ανθρωπιστικά Βήματα: Από τις δεκαετίες του '70 και του '80, η Αβάνα στήριξε ενεργά την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) και προσέφερε εκατοντάδες υποτροφίες σε Παλαιστίνιους φοιτητές για σπουδές, κυρίως στην ιατρική.
• Μαζική Αλληλεγγύη: Η κουβανική κοινωνία και η κυβέρνηση στέκονται διαρκώς στο πλευρό των Παλαιστινίων, πραγματοποιώντας μαζικές κινητοποιήσεις και απορρίπτοντας κάθε μορφή αποικιοκρατικής πολιτικής.
• Η Φωνή στα Διεθνή Fora: Ακόμη και μέσα από τις δικές της τεράστιες οικονομικές δυσκολίες, η Κούβα δεν έπαψε ποτέ να θέτει το ζήτημα της Παλαιστίνης στα Ηνωμένα Έθνη και σε διεθνείς οργανισμούς.

Κοινός Συμβολισμός στους Αγώνες

Στη σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα, η Κούβα και η Παλαιστίνη λειτουργούν ως ζωντανά σύμβολα αντίστασης απέναντι στην υπεροπλία των ισχυρών. Η αντοχή της Κούβας μπροστά στον πολυετή αποκλεισμό και η αλύγιστη στάση του παλαιστινιακού λαού κάτω από την κατοχή συνθέτουν το ίδιο αφήγημα της άρνησης υποταγής σε έναν άδικο κόσμο.

Γενοκτονία, Οικονομικός Στραγγαλισμός και η Συνενοχή του Δυτικού Ιμπεριαλισμού

Η σημερινή παγκόσμια τάξη πραγμάτων αποκαλύπτει μια βίαιη πραγματικότητα: την επιβολή γεωπολιτικών συμφερόντων δια πυρός και σιδήρου από το δυτικό ιμπεριαλιστικό μπλοκ, με επίκεντρο τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους.

• Η Γενοκτονία του Παλαιστινιακού Λαού: Στην περίπτωση της Παλαιστίνης, η συνεχιζόμενη ισραηλινή στρατιωτική θηριωδία στη Γάζα έχει πλέον ξεπεράσει τα όρια της «κατοχής» ή της «σύγκρουσης», συνιστώντας μια ανοιχτή γενοκτονία. Ο συστηματικός αφανισμός άμαχου πληθυσμού, ο λιμός που επιβάλλεται ως όπλο πολέμου, η ισοπέδωση νοσοκομείων, σχολείων και υποδομών, και η εκρίζωση εκατομμυρίων ανθρώπων πραγματοποιούνται με την άμεση στρατιωτική, οικονομική και διπλωματική κάλυψη των ΗΠΑ και των δυτικών δυνάμεων. Η συνενοχή αυτής της «πολιτισμένης» Δύσης αποδεικνύει ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα θυσιάζονται στον βωμό των στρατηγικών συμφερόντων στη Μέση Ανατολή. 
• Ο Οικονομικός Στραγγαλισμός και η "Αργός Θάνατος" της Κούβας: Από την άλλη πλευρά, η Κούβα υφίσταται έναν πολυετή, υπόγειο πόλεμο εξόντωσης. Το απάνθρωπο και παράνομο αμερικανικό εμπάργκο, σε συνδυασμό με την αυθαίρετη ένταξη της χώρας στη λίστα των κρατών-χορηγών της τρομοκρατίας, αποτελεί μια μορφή οικονομικής γενοκτονίας και ασφυξίας. Στόχος της Ουάσιγκτον είναι η πρόκληση κοινωνικής κατάρρευσης, πείνας και εξαθλίωσης, ώστε να λυγίσει ο λαός της Κούβας και να τιμωρηθεί παραδειγματικά επειδή επέλεξε να χαράξει ανεξάρτητο δρόμο.
• Το Διεθνές Έγκλημα της Ατιμωρησίας: Και στις δύο περιπτώσεις, οι υπεύθυνοι αυτών των εγκλημάτων —είτε πρόκειται για τα βομβαρδισμένα ερείπια της Γάζας είτε για τα μπλοκαρισμένα λιμάνια και νοσοκομεία της Αβάνας— προστατεύονται από ένα σάπιο διεθνές σύστημα. Τα Ηνωμένα Έθνη και οι διεθνείς οργανισμοί παραλύουν μπροστά στα βέτο και τα συμφέροντα των ΗΠΑ, αφήνοντας δύο λαούς να παλεύουν για την ίδια τους την ύπαρξη απέναντι σε μια αδίστακτη μηχανή θανάτου και εκμετάλλευσης.