Ο καυγάς για το ποιος θα πιάσει πρώτος το μικρόφωνο!Εδώ η βενζίνη έχει πάει στο Θεό, τα νοίκια στην Αθήνα ζητάνε νοικάρη με εγγυητή τον Ωνάση, και αυτοί έχουν πιαστεί από τα μαλλιά για το... ποιος θα ανέβει πρώτος στη Θεσσαλονίκη να μας τάξει λαγούς με πετραχήλια! Μπαίνει προχτές πελάτης στο ταξί, ιδρωμένος, με μια εφημερίδα αγκαλιά, και μου λέει: «Τρελαθήκανε όλοι! Στην κυβέρνηση και στα κόμματα πλακώνονται για το χρονοδιάγραμμα, τα πρωτόκολλα και τις ομιλίες».
Ο άνθρωπος στο πίσω κάθισμα είχε γίνει τούρμπο: «Μας τσαμπουνάνε για αναπτύξεις, επενδύσεις και success stories, κι εγώ για να ανάψω τον θερμοσίφωνα πρέπει να πάρω καταναλωτικό δάνειο και να πληρώσω το ρεύμα σε 48 άτοκες δόσεις!». Και έχει χίλια δίκια ο χριστιανός! Έχουν στήσει ολόκληρο ξεκατίνιασμα στη Βουλή και στα παράθυρα των καναλιών για το ποιος θα μιλήσει πρώτος στη ΔΕΘ. Έχει πέσει λέει «σφήνα» στο πρόγραμμα ο Αλέξης Τσίπρας και τους χάλασε την ιερή, πατροπαράδοτη χορογραφία δεκαετιών που είχε συνηθίσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης!
Ποια παράδοση, ρε μάγκες; Η παράδοση που θέλει την πολιτική μας ελίτ να μετακομίζει σύσσωμη στη συμπρωτεύουσα, να οχυρώνεται στα επτάστερα ξενοδοχεία του Μακεδονία Παλλάς, να κατασπαράζει ψητές γαρίδες και να πετάει χαρταετό πάνω από το ράφι του σούπερ μάρκετ, με τη επιτυχημένη συμφωνία " κυρίων" την μείωση των τιμών 9% αφού έχουν ανέβει 200%; Αυτή η παράδοση που σας θέλει να μοιράζετε αυξήσεις-ψίχουλα των τριών ευρώ, οι οποίες εξαφανίζονται από τον πληθωρισμό πριν καν προλάβεις να φτάσεις στο περίπτερο για τσίχλες;
Και μέσα σε όλο αυτό το πανηγύρι, πετάγεται και ο Νικολάκης! Σου λέει «ώπα μάγκες, κι εγώ στο πράσινο τούνελ θέλω να μπω, δώστε μου κι εμένα ένα μικρόφωνο στο Βελλίδειο να πω το μακρύ μου και το κοντό μου, μη με αφήνετε στην απέξω να κοιτάω σαν τον φτωχό συγγενή!». Και βγαίνουν οι εκπρόσωποι και αντιπρόσωποι με το δάχτυλο σηκωμένο και αφρίζουν σαν χαλασμένοι πυροσβεστήρες, επειδή «δεν τηρούνται οι παραδόσεις» και υπάρχει «αλαζονεία» από την αντιπολίτευση.«Και κρατηθείτε, γιατί ο Κούλης ανεβαίνει φέτος στη Σαλονίκη με άγριες διαθέσεις και γεμάτο το κυβερνητικό καλάθι! Τι θα μας εξαγγείλει; Ακούγεται έντονα στα ραδιόφωνα ότι έρχεται το περιβόητο «Έκτακτο Επίδομα Προσωπικής Διαφοράς» για τους συνταξιούχους, που αν το διαιρέσεις με τις μέρες του χρόνου, σου βγαίνει ακριβώς ένα ευρώ τη μέρα για να αγοράζεις μισή τυρόπιτα προκειμένου να ξεχάσεις την προσωπική σου μιζέρια! Ψιθυρίζουν ακόμα στα καφενεία και για ένα φοβερό «Αγροτικό Pass» με εκπτώσεις στο πετρέλαιο, με την προϋπόθεση όμως ότι θα οργώνεις το χωράφι σου με όπισθεν, νύχτα και με πανσέληνο!
Κι άμα σου κακοφανεί, θα σου πετάξει και μια μόνιμη αύξηση-μαμούθ της τάξης του 0,5% στον κατώτατο μισθό —δηλαδή περίπου ένα ευρώ και εξήντα λεπτά τον μήνα καθαρά— για να αγοράσεις με δόσεις το χαρτί υγείας! Θα βγει στο Βελλίδειο με αυτό το ύφος του Mr. Bean, το άνετο χαμόγελο του ηλίθιου και θα μας αμολήσει κάτι διαγράμματα για την «ψηφιακή σύγκλιση» και την «πράσινη μετάβαση», την ώρα που εμείς στο ταξί κάνουμε μετάβαση από τη βενζίνη στο... εικονοστάσι μπας και βγάλουμε τη βάρδια. Μιλάμε για μέτρα-όαση: μας ποτίζουν με το σταγονόμετρο στην έρημο της ακρίβειας και περιμένουν να τους χειροκροτήσουμε κιόλας!» Θα ανέβουν στο βήμα με το γνωστό ύφος των δέκα καρδιναλίων, θα μας αμολήσουν κάτι νούμερα για την ανάπτυξη που ούτε οι ίδιοι δεν καταλαβαίνουν, και την επόμενη μέρα στο σούπερ μάρκετ η φέτα θα κοστίζει όσο ένα γραμμάριο χρυσός. Αντί για μέτρα, θα μας δώσουν πάλι... ευχολόγια και passes της πλάκας, για να περάσουμε τον χειμώνα με την ελπίδα στο... χέρι!
Εδώ ο κόσμος χάνετε, κι αυτοί μαλώνουν για το ποιος θα πρωτοαρπάξει το μικρόφωνο στο Βελλίδειο, σαν τη Ρίτα στην πίστα της «Φαντασίας»! Λες και αν ακούσουμε τον Κυριάκο, τον Αλέξη ή τον Νίκο το Σάββατο αντί για την Κυριακή, θα λυθεί ως δια μαγείας το έμφραγμα στην Κηφισού ή θα πέσει η αμόλυβδη στο ένα ευρώ. Ο ένας στολίζει τον άλλον, κι από κάτω ο Έλληνας πολίτης αγοράζει τη βενζίνη με το γραμμάριο, λες και είναι σαφράν, και περιμένει τις γιορτές μπας και κάνει η κυβέρνηση κάνα γενναίο pass και δει έκπτωση δύο λεπτών στα μακαρόνια νούμερο 6!
Φτάνει πια με αυτό το θέατρο του παραλόγου και τους δακρύβρεχτους θεατρινισμούς. Είτε μιλήσουν πρώτοι είτε τελευταίοι, είτε ανέβουν στη Σαλονίκη με κρατικές λιμουζίνες είτε με ταξί (που δεν το κόβω, γιατί με τη σημερινή ταρίφα και την ακρίβεια θα τους έφευγε ολόκληρος ο βουλευτικός μισθός στην κούρσα), το τελικό αποτέλεσμα για εμάς είναι ακριβώς το ίδιο: Μας αδειάζουν την τσέπη με το γάντι, μας αφήνουν με αέρα κοπανιστό και στο τέλος τους λέμε και ευχαριστώ.
Για πείτε....Περιμένει ακόμα κανείς σας να μας σώσει καμία ΔΕΘ και κανένα Βελλίδειο, ή να αρχίσω να μαζεύω κόσμο στο ταξί και να βάζω μπρος κατευθείαν για.... πάνω;
Υπογραφή: Μπάμπης ο Ταξιτζής
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου