«Σιωπηλή Παραίτηση»: Παραίτηση ή Απλώς... Εργασία;

Η αγορά εργασίας αλλάζει και μαζί της αλλάζει και η θέση που καταλαμβάνει η εργασία στη ζωή μας. Οι millennials και, ακόμη περισσότερο, η Gen Z φαίνεται να αμφισβητούν ένα μοντέλο που για δεκαετίες θεωρούσε σχεδόν αυτονόητο ότι ο «καλός εργαζόμενος» δουλεύει περισσότερο, μένει λίγο παραπάνω, είναι διαθέσιμος εκτός ωραρίου και βάζει τις ανάγκες της δουλειάς πάνω από τις δικές του.

Κάπου εκεί εμφανίστηκε και ο όρος «σιωπηλή παραίτηση» (quiet quitting).

Παραίτηση ή απλώς... εργασία;

Ο όρος είναι μάλλον παραπλανητικός. Ο εργαζόμενος δεν παραιτείται. Συνεχίζει να εργάζεται, αλλά περιορίζεται σε όσα προβλέπει η θέση και το ωράριό του. Δεν θεωρεί αυτονόητες τις απλήρωτες υπερωρίες, δεν απαντά σε επαγγελματικά email οποιαδήποτε ώρα της ημέρας και δεν αισθάνεται υποχρεωμένος να προσφέρει διαρκώς κάτι περισσότερο από αυτό για το οποίο αμείβεται.

Και εδώ γεννιέται ένα ενδιαφέρον ερώτημα: Από πότε η τήρηση μιας εργασιακής συμφωνίας έγινε «παραίτηση»;

Ίσως ο ίδιος ο όρος να αποκαλύπτει περισσότερα για την εργασιακή κουλτούρα παρά για τους εργαζομένους.

Η Gen Z αλλάζει τους κανόνες

Δεν σκέφτονται φυσικά όλοι οι νέοι με τον ίδιο τρόπο. Ωστόσο, διαφαίνεται μια γενεακή μετατόπιση. Η καριέρα και η επαγγελματική ανέλιξη δεν έχουν πλέον για πολλούς την αυτονόητη πρωτοκαθεδρία που είχαν σε προηγούμενες γενιές.

Η δουλειά είναι μέρος της ζωής. Δεν είναι η ζωή.

Και αυτό συγκρούεται με μια κουλτούρα που έμαθε να βαφτίζει «φιλότιμο» την επιπλέον εργασία, «φιλοδοξία» τη μόνιμη διαθεσιμότητα και «ομαδικό πνεύμα» το περίφημο «βάλε πλάτη» — ακόμη κι όταν αυτή η πλάτη δεν αμείβεται ποτέ.

Στην ελληνική εργασιακή πραγματικότητα η σύγκρουση γίνεται ακόμη εντονότερη. Χαμηλές αμοιβές, ελαστικά ωράρια, υπερεργασία και μια βαθιά ριζωμένη κουλτούρα εργοδοτικής αυθεντίας έχουν διαμορφώσει για χρόνια μια σχέση στην οποία τα όρια του εργαζομένου συχνά αντιμετωπίζονται περίπου ως έλλειψη επαγγελματισμού.

Burnout ή «τεμπελιά»;

Το quiet quitting συχνά παρουσιάστηκε ως απόδειξη ότι οι νέοι «δεν θέλουν να δουλέψουν». Ίσως όμως η ερώτηση πρέπει να τεθεί διαφορετικά.

Μήπως δεν αρνούνται την εργασία, αλλά τους όρους με τους οποίους έμαθαν οι προηγούμενες γενιές να την αποδέχονται;

Η επαγγελματική εξάντληση, η διάλυση των ορίων μεταξύ εργασίας και προσωπικής ζωής και η απαίτηση μόνιμης διαθεσιμότητας δεν εμφανίστηκαν μαζί με τη Gen Z. Προϋπήρχαν. Η νεότερη γενιά φαίνεται απλώς λιγότερο πρόθυμη να τα θεωρήσει φυσιολογικά.

Μια άγραφη συμφωνία που τελειώνει;

Η «σιωπηλή παραίτηση» ίσως τελικά να μην είναι παραίτηση από την εργασία. Είναι παραίτηση από μια πολύ παλαιότερη συμφωνία που ποτέ δεν γράφτηκε σε κανένα συμβόλαιο: ότι ο «καλός εργαζόμενος» οφείλει να δίνει πάντοτε κάτι περισσότερο από αυτό για το οποίο πληρώνεται, να είναι διαθέσιμος λίγο περισσότερο, να κουράζεται λίγο περισσότερο, να θυσιάζει λίγο περισσότερο — με την υπόσχεση ότι κάποτε αυτή η θυσία θα ανταμειφθεί.

Η Gen Z φαίνεται όλο και λιγότερο πρόθυμη να υπογράψει αυτή την άγραφη συμφωνία.

Και ίσως αυτό που ενοχλεί περισσότερο δεν είναι ότι μια νέα γενιά δεν θέλει να δουλέψει. Είναι ότι δεν θεωρεί πλέον αυτονόητο πως πρέπει να ζει για να δουλεύει.

---

Πηγές και χρήσιμο υλικό

• Deloitte – Global Gen Z and Millennial Survey 2026: Η διεθνής έρευνα, με περισσότερους από 22.500 συμμετέχοντες σε 44 χώρες, καταγράφει τη μετατόπιση των νεότερων γενεών προς τη σταθερότητα, την ευημερία και μια πιο βιώσιμη σχέση με την εργασία. Μόλις το 25% της Gen Z δηλώνει ότι προτιμά γρήγορη επαγγελματική ανέλιξη μέσω διαδοχικών προαγωγών, ενώ μόλις το 6% των Gen Z και millennials θέτει ως πρωταρχικό επαγγελματικό στόχο την κατάκτηση ηγετικής θέσης.
  Deloitte – Gen Z and Millennial Survey 2026


• Deloitte Greece – Gen Z and Millennial Survey 2025: Τα στοιχεία ειδικά για την Ελλάδα δείχνουν ότι η εργασία αποτελεί σημαντική πηγή άγχους για το 42% της Gen Z και το 46% των millennials, ενώ λιγότεροι από τους μισούς θεωρούν ότι οι εργοδότες τους αντιμετωπίζουν σοβαρά το ζήτημα της ψυχικής υγείας.
  Deloitte Greece – Στοιχεία για Gen Z και Millennials στην Ελλάδα


• Eurostat – Actual and usual hours of work: Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για το 2025, η Ελλάδα κατέγραψε τον μεγαλύτερο μέσο πραγματικό εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με 39,6 ώρες την εβδομάδα έναντι μέσου όρου 35,9 ωρών στην ΕΕ.
  Eurostat – Working hours in the EU


• Eurofound – Working Life in Greece: Αναλυτικό προφίλ της ελληνικής αγοράς εργασίας με στοιχεία για τον χρόνο εργασίας, τις αμοιβές, τις εργασιακές σχέσεις, τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, την υγεία και την ευημερία των εργαζομένων.
  Eurofound – Working Life in Greece


• Gallup – Quiet Quitting και εργασιακή αποστασιοποίηση: Υλικό για την έννοια του quiet quitting, την εργασιακή αποστασιοποίηση και τη σχέση της με την ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής.
  Gallup – Quiet Quitting and the Workplace